Skip to content

Kliniczne zarządzanie potencjalnymi warunkami związanymi z bioterrorizmem cd

2 miesiące ago

488 words

B. anthracis rośnie szybko w hodowli, a pacjenci z chorobą ogólnoustrojową można identyfikować za pomocą rutynowych hodowli krwi. Ponieważ inne gatunki Bacillus są częstymi zanieczyszczeniami, istnieje możliwość opóźnionej diagnozy, jeśli wyniki nie zostaną zignorowane. Kultury ze skóry, płynu puchlinowego, płynu opłucnowego, płynu mózgowo-rdzeniowego i płynu osierdziowego mogą być pozytywne. Biopsję można również wykorzystać do identyfikacji przypadków skórnego wąglika. Test serologiczny, który został zatwierdzony przez Food and Drug Administration (FDA) jest dostępny, ale nie przynosi pozytywnych wyników do końca przebiegu choroby. Laboratoria referencyjne, takie jak państwowe laboratorium zdrowia, mogą przeprowadzać ostateczne testy, w tym testy oparte na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Obrazowanie klatki piersiowej może ujawnić poszerzone śródpiersie, wysięk opłucnowy lub oba, jak również pozorne nacieki spowodowane wysiękiem, niedodmą i zmianami zgodnymi z wczesną fazą zespołu ostrej niewydolności oddechowej (Figura 1B); Ponadto u wielu pacjentów może występować charakterystyczna hiperdenalna (krwotoczna) limfadenopatia śródpiersia na nieuzbrojonej tomografii komputerowej klatki piersiowej. Echokardiogram może ujawnić wysięk osierdziowy
Badania laboratoryjne mogą ujawnić hemokoncentrację, nieprawidłową aktywność aminotransferaz, niedokrwistość, trombocytopenię i koagulopatię, w zależności od ciężkości choroby. Aby wykluczyć zapalenie opon mózgowych konieczne jest nakłucie lędźwiowe9. Dostępne są narzędzia wspomagające podejmowanie decyzji w celu ułatwienia diagnozy wąglika po znanym uwolnieniu Bacillus.20
Leczenie wąglika
Kilka środków przeciwdrobnoustrojowych ma działanie przeciwko B. anthracis, chociaż obawy dotyczące inżynierii oporności na lek wpływają na wybór schematów leczenia.2 Ponieważ choroba jest mediowana przez toksyny, terapie, które hamują syntezę białek lub wyłączają toksyny są preferowane w opublikowanych wytycznych CDC.
Postać choroby i kontekst ekspozycji (naturalny vs celowy) określają specyfikę leczenia. Schematy leczenia można podzielić na schematy dotyczące chorób ogólnoustrojowych i leczenia ograniczonej choroby skóry
Nieskomplikowany wąglik skórny może być leczony doustnym fluorochinolonem (ciprofloksacyną, lewofloksacyną lub moksyfloksacyną) lub doksycykliną. Penicylinę można stosować, jeśli izolat jest znany jako wrażliwy. Zalecany czas leczenia wynosi od 7 do 10 dni; jednak ostatnie badanie sugeruje, że krótsze kursy dla naturalnie występujących przypadków są skuteczne.22 W przypadku zamierzonego ataku, w którym mogło również dojść do wdychania zarodników, czas trwania powinien zostać przedłużony do 60 dni, aby pokryć cały okres inkubacji inhalacyjny wąglik.21
Idealnie, ogólnoustrojowe formy wąglika powinny być leczone na oddziale intensywnej terapii, gdzie można zapewnić interwencje, takie jak wentylacja mechaniczna, monitorowanie hemodynamiczne, resuscytacja płynów, wsparcie wazopresyjne, profilaktyka zakrzepicy żył głębokich i profilaktyka krwawienia z przewodu pokarmowego, zgodnie z aktualne protokoły sepsy.23 Leczenie specyficzne dla wąglika obejmuje kombinację terapii przeciwdrobnoustrojowej. Jeśli nie zostanie wykluczone zapalenie opon mózgowych, CDC zaleca stosowanie schematu obejmującego fluorochinolon, takiego jak cyprofloksacyna; lek hamujący syntezę białek, taki jak linezolid; i lek przenikający do ośrodkowego układu nerwowego, taki jak meropenem
[patrz też: korona stomatologia, stomatologia tychy, algi mikronizowane ]

Powiązane tematy z artykułem: algi mikronizowane korona stomatologia stomatologia tychy