Skip to content

Komfortowa opieka dla pacjentów umierających w szpitalu ad 7

1 miesiąc ago

604 words

Zapewnienie komfortu pacjenta zmniejszy jego niepokój, ale podstawowe leczenie pociąga za sobą wywoływanie i rozwiązywanie problemów oraz zapewnianie reasekuracji i wsparcia. Terapie uzupełniające, takie jak ćwiczenia relaksacyjne, mogą odgrywać rolę i należy rozważyć konsultację w zakresie zdrowia psychicznego. Gdy objawy lęku zakłócają jakość życia pacjenta, można rozważyć farmakoterapię, zwłaszcza jeśli niektóre uspokojenie jest akceptowalne dla pacjenta i rodziny. Nie ma wystarczających dowodów na zalecenie farmakologicznego leczenia lęku pod koniec życia, 72 chociaż stosowanie benzodiazepin jest poparte consensusową opinią eksperta73. Zaburzenia snu są częste również u pacjentów pod koniec życia. 74 Dyskomfort fizyczny jest ważną przyczyną, która może być naprawiona. Strategie radzenia sobie z bezsennością obejmują interwencje niefarmakologiczne, takie jak zapewnienie, że pokój pacjenta jest cichy i wygodny w nocy50. Dostępnych jest niewiele informacji, które pomogą lekarzom dokonać mądrego wyboru środków hipnotycznych do stosowania w leczeniu umierających pacjentów, ale o wiele krótszych – działanie benzodiazepinami poprawia sen75 dla nieuleczalnie chorych pacjentów, u których lęk jest główną przyczyną bezsenności, wśród innych grup umierających pacjentów. 50 Nieporodowe leki nasenne mogą być również użyteczne.
Delirium
Stany zakaźne są regularnie spotykane u pacjentów w miarę zbliżania się śmierci. 76 Przyczyna jest często wieloczynnikowa i może obejmować niewydolność narządową, działanie leków, niedostatecznie leczony ból, chorobę ośrodkowego układu nerwowego i zakażenie. Główne cechy tych stanów obejmują ostre zmiany w poziomie świadomości pacjenta (nadpobudliwe lub hipoaktywne) lub uwagę i nieuporządkowane myślenie, ale delirium może również przyjmować wiele różnorodnych form, takich jak niepokój lub podejrzliwość. Lekarze często pomijają subtelniejsze formy majaczenia, podczas gdy członkowie rodziny niestety mogą źle interpretować nawet umiarkowanie nieprawidłowe zachowanie pacjenta jako odbicie normalnego przetwarzania poznawczego (np. Mogą racjonalizować zachowanie pacjenta jako wynik braku snu).
Brak jest dowodów wysokiego poziomu na podstawie metaanaliz lub dobrze zaprojektowanych badań, które mogłyby pomóc w opanowaniu delirium w końcowej fazie życia. 72,77 Środki antypsychotyczne są regularnie stosowane jako początkowe leczenie farmakologiczne. Haloperidol od dawna jest preferowanym wstępnym leczeniem zarówno w przypadku pobudzenia, jak i nadpobudliwego majaczenia (charakteryzującego się pobudzeniem, niepokojem lub chwiejnością emocjonalną) i hipoaktywnym majaczeniem (charakteryzującym się płaskim afektem, apatią, ospałem lub zmniejszoną odpowiedzią) 78 u pacjentów otrzymujących opiekę paliatywną , ale ostatnio okazało się, że atypowe leki przeciwpsychotyczne (np. olanzapina i kwetiapina) są równie skuteczne.79 Znajomość i wszechstronność haloperydolu – może być podawana doustnie i pozajelitowo – sprawiają, że jest on preferowanym lekiem do początkowego stosowania u pacjentów z delirium (Tabela 5).
Nie ma wystarczających dowodów, aby zalecać benzodiazepiny z powodu majaczenia, 80, z wyjątkiem przypadków alkoholu lub uspokojenia uspokajającego.81 Benzodiazepiny mogą powodować paradoksalne reakcje, które pogarszają majaczenie, ale można je dodać ostrożnie, jeśli leczenie lekami neuroleptycznymi nie łagodzi pobudzenia lub jeśli Pożądana jest sedacja.79 Zabiegi niefarmakologiczne na majaczenie obejmują częste zmiany orientacji na środowisko i rutynę szpitalną, modyfikację czynników, które mogą przyspieszyć delirium (takie jak deprywacja sensoryczna i ból), 82 oraz zmniejszenie hałasu i innych uciążliwych lub stymulujących czynników środowiskowych.
Paliatywne uspokojenie do nieświadomości na końcu życia
Paliatywna sedacja do punktu nieświadomości jest leczeniem ostatniej szansy, kiedy nieprzyjemne objawy nie mogą być kontrolowane pomimo konsultacji z ekspertem83. Jest powszechnie uznawana za etycznie właściwe podejście w opiece na zakończenie życia84. Celem jest ulżenie opornym cierpieniom, nie przyspieszać śmierci i nie należy jej mylić z ginięciem wspomaganym przez lekarza lub dobrowolną eutanazją
[patrz też: psychiatra Łódź, psycholog dziecięcy Warszawa, psychiatra poznan ]

Powiązane tematy z artykułem: psychiatra Łódź psychiatra poznań psycholog dziecięcy Warszawa