Skip to content

Próba kontrolowana placebo szczepionki przeciw krztuścowi ad 6

3 miesiące ago

123 words

U dwóch pacjentów wystąpił wzrost przeciwciał IgG przeciwko toksynom krztuśca, a jedno miało miano przeciwciał IgG przeciwko toksynie krztuścowej i hemaglutyninę nitkowatą powyżej 6000. Erytromycynę podano 5 z 125 biorców toksoidów DTP z krztuścem (4 procent) i 17 z 258 biorców z DT toksoidy z kokluszem (7 procent) w ciągu 14 dni od wystąpienia kaszlu. Rodziców 25 z 52 dzieci wycofanych z badania przesłuchano jesienią 1994 r., Zanim złamano kod randomizacji. Troje dzieci (dwa w grupie toksyn DTP i jeden w grupie toksyn DT) miało potwierdzoną kulturowo koklusz po opuszczeniu badania. Porównanie testów diagnostycznych
Hodowlę przeprowadzono dla 357 z 383 dzieci z potwierdzonym lub prawdopodobnym kokluszem. Udział dodatnich hodowli był niższy u biorców toksoidu DTP niż u biorców toksyn DT (49 procent [56 z 115] vs. 64 procent [154 z 242], P <0,01). Wyniki PCR były podobne: 55 z 108 biorców toksoidu DTP z krztuścem (51%) i 155 z 225 nosicieli DT-nosicieli z krztuścem (69%) było dodatnich (P <0,01).
Sparowane próbki surowicy były dostępne dla 345 z 383 dzieci z potwierdzonym lub prawdopodobnym kokluszem. Znaczący wzrost przeciwciał IgG przeciwko toksynom krztuścowym był mniej powszechny wśród nosicieli toksoidów DTP niż u biorców toksyn DT (31 procent [33 z 107] vs. 89 procent [201 z 226], P <0,001), ponieważ 80 procent DTP- nosiciele toksyn mieli wartości powyżej 1000 dla tych przeciwciał w próbkach surowicy ostrej fazy, w porównaniu z 20 procentami biorców toksyn DT. Znaczący wzrost przeciwciał IgG przeciwko włóknistej hemaglutyninie zaobserwowano u 94 procent biorców toksoidu DTP (104 z 111) i 92 procent nosicieli toksyn DT (216 z 234).
Znaczący wzrost przeciwciał IgG przeciwko włóknistej hemaglutyninie był jedynym kryterium spotykanym w 29 przypadkach krztuśca (22 w grupie toksoidów DTP i 7 w grupie toksyn DT). We wszystkich przypadkach występował kliniczny obraz zakażenia bordetella, ze znaną ekspozycją, napadowym kaszlem i niewielkim lub brakiem nieżytu nosa lub gorączki. Dziewiętnaście przypadków (15 w grupie toksoidów DTP i 4 w grupie toksyn DT) spełniało definicję WHO co najmniej 21 dni napadowego kaszlu. Siedemnaście brało udział w krztusiu lub wymiotach. Czterech z siedmiu biorców toksoidu DT ze wzrostem tylko w przeciwciałach IgG przeciwko nitkowatej hemaglutyninie nie miało przeciwciał IgG, IgM ani IgA przeciwko toksynom krztuścowym w próbkach surowicy ostrej fazy i rekonwalescencji, co sugeruje raczej paraprzusie niż krztusiec. Pozostali trzej nosiciele toksyn DT mieli przeciwciała IgG przeciwko toksynie krztuścowej w obu próbkach surowicy, co wskazuje na krztusiec. 22 biorców toksoidów DTP miało przeciwciała IgG przeciwko toksynie krztuścowej w obu próbkach surowicy.
Skuteczność przed głównym okresem obserwacji
Od pierwszego szczepienia do 29 dni po drugim, 13 dzieci (7 w grupie toksyn DTP i 6 w grupie toksyn DT) potwierdzało lub prawdopodobnie krztusiec z kaszlem trwającym co najmniej 7 dni. Jedenaście z tych przypadków spełniło definicję WHO.
Od 30 dni po drugim szczepieniu do 29 dni po trzecim, było 69 przypadków z kaszlem trwającym co najmniej 7 dni (28 w grupie toksyn DTP i 41 w grupie toksyn DT, skuteczność szczepionki przeciw krztuścowi, 31 procent; 95-procentowy przedział ufności, -14 do 59%)
[hasła pokrewne: searchterms allegro, betanil, cocoroco allegro ]

0 thoughts on “Próba kontrolowana placebo szczepionki przeciw krztuścowi ad 6”

Powiązane tematy z artykułem: betanil cocoroco allegro searchterms allegro