Skip to content

Próba kontrolowana placebo szczepionki przeciw krztuścowi ad

2 miesiące ago

497 words

Czystość toksyny krztuścowej wykazano za pomocą elektroforezy w żelu poliakryloamidowym z dodecylosiarczanem sodu. Inaktywację toksyny krztuścowej weryfikowano za pomocą testów na działanie uczulające na histaminę, toksyczność w komórkach jajnika chińskiego-chomika i aktywność hemaglutynującą. Szczepionka DTP-toksoidów przeszła testy pirogenności i ogólnego bezpieczeństwa FDA u królików. Toksoidy DT i toksoidy DTP miały identyczny wygląd. Fiolki zostały wypełnione i zakodowane w zestawach po trzy sztuki, po jednym zestawie dla każdego dziecka, zgodnie z komputerową listą losową. Nie podano żadnej innej szczepionki ze szczepionkami badanymi. Rekrutacja i kohorty do nauki
W pełnym okresie, zdrowe niemowlęta w regionie Göteborg były uprawnione do badania, jeśli rodzina miała telefon i jeśli rodzic mówił po szwedzku. Około 99 procent szwedzkich dzieci odwiedza finansowane ze środków publicznych ośrodki zdrowia dziecięcego, gdzie rodzice przekazują pierwszą informację o badaniu. Szczepienia i badania zostały wykonane przez pielęgniarki projektu w pięciu ośrodkach badawczych.
W okresie rekrutacji zarejestrowano 7040 noworodków w 96 ośrodkach zdrowia dzieci w okolicy. Rodzice 3450 z 5964 kwalifikujących się dzieci (58 procent) zgodziły się wziąć udział. Spośród nich 1724 losowo przydzielono do otrzymania toksoidów DTP, a 1726 do otrzymania toksoidów DT. 1750 chłopców i 1700 dziewcząt podzielono równo między dwie grupy. Było 817 biorców toksoidów DTP i 850 biorców toksoidów DT z jednym lub więcej starszym rodzeństwem. Po 13 miesiącach 8 procent grupy toksyn DTP uczestniczyło w ośrodkach opieki dziennej, w porównaniu z 7 procentami grupy toksoidów DT; po 27 miesiącach odpowiednie liczby wyniosły 55 i 51 procent. Pierwsze szczepienie zostało przyznane 3450 uczestnikom od września 1991 r. Do września 1992 r. Drugie otrzymało 3425 dzieci, a trzecie 3379 od maja 1992 r. Do lipca 1993 r.
Pięćdziesięcioro dwoje dzieci (1,5 procent, 30 w grupie toksyn typu DTP i 22 w grupie toksyn DT) zostało wycofanych z badania, 27 przed i 25 po trzecim szczepieniu. Dwadzieścia trzy poruszone, przeciwwskazane choroby rozwinięte w 2, miały krztusiec przed pierwszym szczepieniem, umarł, a rodzice 25 odmówili dalszego udziału.
W analizie uwzględniono epizody kaszlu rozpoczynające się od pierwszego szczepienia do 24 lipca 1994 roku. W tym dniu średni wiek dzieci wynosił 30,5 miesiąca (zakres od 26 do 37). Okres nadzoru podzielono na dwie części: od pierwszego szczepienia do 29 dni po trzecim oraz od 30 dni po trzecim szczepieniu do 24 lipca 1994 r. (Główny okres obserwacji). Mediana czasu obserwacji w głównym okresie wyniosła 17,5 miesiąca (zakres od 13 do 24). Kod randomizacji został złamany 18 listopada 1994 roku.
Skutki uboczne
Rodzice mierzyli temperaturę w odbycie dzieci 6, 24 i 48 godzin po każdym szczepieniu i codziennie sprawdzali miejsce wstrzyknięcia przez siedem dni, po czym przeprowadzano wywiady na temat temperatury ich dzieci, reakcji miejscowych i takich zdarzeń, jak drgawki, objawy działania hipotonicznego. – zespół hipospołeczny i uporczywy płacz. Podczas badania kontaktowano się z rodzicami co miesiąc przez telefon. Obserwowano wizyty u lekarzy i hospitalizacje
[hasła pokrewne: polopiryna s dawkowanie, objaw payra, merz special skład ]

0 thoughts on “Próba kontrolowana placebo szczepionki przeciw krztuścowi ad”

Powiązane tematy z artykułem: merz special skład objaw payra polopiryna s dawkowanie