Skip to content

Próba kontrolowana placebo szczepionki przeciw krztuścowi czesc 4

3 miesiące ago

507 words

Co więcej, wzrost przeciwciał przeciwko nitkowatej hemaglutyninie można zaobserwować zarówno w krztusiu, jak i parapertusie, a przeciwciała te reagują krzyżowo z białkami błony zewnętrznej nieapkapsulowanego Haemophilus influenzae. Dzieci z potwierdzonym, prawdopodobnym lub niezweryfikowanym kokluszem (kategorie 1, 2 i 3 w Tabeli 1) uznano za zagrożonych krztuścem do pierwszego dnia kaszlu. Dzieci z porażeniem parapetycznym (kategoria 4) uznawano za wciąż zagrożone krztusieniem
Analiza statystyczna
Skuteczność szczepionki przeciw krztuścowi została oszacowana jako 1-R, gdzie R to stosunek częstości występowania (liczba przypadków podzielona przez całkowity czas ryzyka) u biorców toksoidów DTP i toksoidów DT. Dziewięćdziesiąt pięć procent przedziałów ufności dla skuteczności oszacowano za pomocą dokładnego obliczenia21 na podstawie warunkowego rozkładu dwumianowego, który wynika z założenia rozkładu Poissona dla przypadków w każdej grupie.22 Porównano proporcje z dwustronnym testem Fishera i zmiennymi ciągłymi z dwustronnym t-testem permutacji. Wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną.
Wyniki
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Występowanie gorączki w ciągu 48 godzin i reakcje miejscowe w ciągu 7 dni u dzieci zaszczepionych toksykami DTP lub z toksykami DT. Nie było żadnych poważnych reakcji na szczepionki. Żadne dziecko nie zostało wycofane z powodu niepożądanej reakcji. Częstość występowania gorączki w ciągu 48 godzin po szczepieniu nie różniła się między grupami. Zaczerwienienie i obrzęk zwiększyły się wraz z liczbą szczepień i były nieco bardziej powszechne wśród biorców toksoidów DTP (Tabela 3). Drażliwość i problemy z karmieniem i spaniem były równie częste w obu grupach. Żadne dziecko nie miało syndromu hipotoniczno-niedoczynności, uporczywego lub wysokiego płaczu, ani drgawek. Dwóch biorców toksoidów DTP miało konwulsje gorączkowe w ciągu 48 godzin po trzecim szczepieniu; oba miały infekcje dróg oddechowych. Jedno dziecko, które zmarło, było nosicielem toksyn DTP, który miał pneumokokowe zapalenie wsierdzia. Czworo dzieci, wszyscy biorcy nosicieli DT, mieli inwazyjne infekcje bakteryjne z korzystnymi skutkami. Złośliwe choroby rozwinęły się u pięciorga dzieci (dwa w grupie toksyn DTP i trzy w grupie toksyn DT). Częstość występowania innych poważnych chorób była podobna w obu grupach.
Infekcje Bordetella
Wystąpiło 2037 epizodów kaszlu trwających co najmniej siedem dni z początkiem przed 25 lipca 1994 r. U dzieci w badaniu. Spośród nich 465 (160 w grupie toksoidów DTP i 305 w grupie toksyn DT) spełniało kryteria dla potwierdzonego lub prawdopodobnego krztuścowi (kategorie i 2, tabela 1), w tym 368 (92 w grupie toksyn DTP i 276 w grupie DT-toxoids), które spełniały definicję WHO. Kolejne 14 dzieci (4 z grupy toksoidów DTP i 10 z grupy toksoidów DT) miało kliniczny krztusiec bez potwierdzenia laboratoryjnego (kategoria 3). Dwunastu dzieci (siedem w grupie toksyn DTP i pięć w grupie toksyn DT) potwierdziło parapertus. Żadne z 491 dzieci z zakażeniami bordetella nie było hospitalizowanych.
W przypadku członków rodziny 336 z 917 epizodów kaszlu spełniało definicję WHO
[podobne: hartuś, oleole allegro, polopiryna s dawkowanie ]

0 thoughts on “Próba kontrolowana placebo szczepionki przeciw krztuścowi czesc 4”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: implanty bielsko[…]

Powiązane tematy z artykułem: hartuś oleole allegro polopiryna s dawkowanie